Ze sprawozdania Sądu Najwyższego za rok 2009 możemy dowiedzieć się, że jakość polskiego prawa ciągle się pogarsza. Dowodzą tego: braki wyraźnych określeń  ustawowych, duża szczegółowość, luki, niespójność i ciągłe nowelizacje.
Ponadto, Sąd Najwyższy krytykuje niedostatek argumentacyjny przedstawionych zagadnień. Bardzo często, sądy chcą uniknąć samodzielnego rozstrzygania spraw mimo poznania wszystkich przesłanek. Pomimo wszelkich odmów podjęcia uchwały, a także uchybień Sądu Najwyższego sądy nie powinny zniechęcać się do stawiania pytań Sądu Najwyższego.
Oprócz tego, bardzo znaczna cześć skarg kasacyjnych jest na „niskim poziomie merytorycznym i formalnym”. Do rozpatrywania przyjmowane są w dużej mierze kasacje precedensowe i takie, przez które Sąd Najwyższy wpływa na rozwój prawa (po wstępnym zbadaniu sprawy).