Prawo | Informacje prawne » prawo sportowe

Okres po orzeczeniu w sprawie Bosmana 10

admin — Tue, 12 Jan 2010 13:02:07 +0000

Taki układ stowarzyszeniowy podpisała Słowacja w 1993 r., jego art. 38 ust. 1 powiadamia nas, że: traktowanie słowackich pracowników legalnie zatrudnionych na terenie Wspólnoty odbywa się bez żadnej dyskryminacji opartej na narodowości, odnośnie warunków pracy, wynagrodzenia, zwolnienia, w porównaniu z własnymi obywatelami (…), a art. 59 ust. 1 stanowi, że dla celów tytułu IV Układu, nic w tej umowie nie przeszkadza stosowania przez strony własnych przepisów i regulacji dotyczących wjazdu, pozostania, warunków pracy, zakładania przedsiębiorstw i świadczenia usług przez osoby fizyczne, pod warunkiem, że nie stosuje się ich w zamiarze pozbawienia bądź ograniczenia korzyści wynikłych dla stron z postanowień tego Układu.1

Okres po orzeczeniu w sprawie Bosmana 9

admin — Tue, 12 Jan 2010 13:01:36 +0000

Trybunał powtórzył jeszcze raz swoje zapatrywania odnośnie sportu z poprzednich orzeczeń, szczególnie o tym, że Lehtonen jest uważany za pracownika w rozumieniu wspólnotowym. Regulacje federacji o braku możliwości zatrudnienia gracza po przekroczeniu pewnej daty mogłyby być usprawiedliwione jakimś celem, który nie jest zgodny z regulacjami wspólnotowymi. W tym wypadku celem jest zachowanie równowagi w rywalizacji między klubami podczas całego sezonu, ale środek do tego celu prowadzący nie może wychodzić poza to co jest konieczne. Nasuwa się stąd pytanie: dlaczego występuje rozróżnienie w zatrudnianiu koszykarzy z Europy i spoza Europy, do których nie stosuje się restrykcji. W tym wypadku wyrok Trybunału mógł być tylko jeden. Jednak Trybunał się jednoznacznie nie wyraził:: art. 39 (48) TWE wyklucza stosowanie takich reguł przez federacje sportowe, które różnicują sytuację obywateli z państw ze strefy europejskiej z obywatelami z państw spoza Europy odnośnie zakazu transferów po pewnej dacie, jeśli obiektywne powody, dotyczące istoty sportu albo dotyczące różnic pomiędzy graczami ze strefy europejskiej i graczami ze strefy pozaeuropejskiej, nie usprawiedliwiają takiego rozróżnienia.

Okres po orzeczeniu w sprawie Bosmana 8

admin — Tue, 12 Jan 2010 12:59:29 +0000

Jyri Lehtonen, fiński koszykarz, podczas sezonu 1995/1996 grał w klubie, który brał udział w mistrzostwach Finlandii i po zakończeniu sezonu został zatrudniony przez Castors Braine, klub belgijski, biorący udział w play-off ligi. Przed 31 marca 1996 r. zawodnik został zarejestrowany i otrzymano list zwalniający z federacji fińskiej. Jednak 5 kwietnia FRBSB poinformowała klub, że dopóki FIFA nie wyda licencji, klub może być karany, jeśli umieszcza Lehtonena w swoim składzie. Ale koszykarz zagrał 6 kwietnia w meczu, który jego zespół wygrał, aczkolwiek później został zweryfikowany jako walkower przeciwko Castors Brain. Podobnie było z meczem kolejnym, więc klub zdecydował się nie korzystać z usług Fina. Lehtonen i klub odwołali się do sądu krajowego przeciwko decyzjom FRBSB, która nałożyła walkowery i kary na Castors Braine. Sąd krajowy zdecydował się zadać pytanie prejudycjalne ETS: czy sportowe regulacje, które zakazują klubowi wystawiania gracza w zawodach po raz pierwszy, jeśli został zatrudniony po przekroczeniu terminu, są sprzeczne z Traktatem (art. 6, art. 39, art. 81, 82), jeśli zawodnik jest obywatelem państwa członkowskiego, zakładając że sportowe federacje ustanawiają to w celu zapobieżenia zniekształceniom zawodów koszykówki.

Okres po orzeczeniu w sprawie Bosmana 7

admin — Tue, 12 Jan 2010 12:58:25 +0000

Inny problem pojawił się w orzeczeniu Lehtonen.1 Znów, podobnie jak w orzeczeniu Bosman, sprawa miała swoje powiązanie z Belgią, a ściślej z ligą koszykarską Belgii. Federacją koszykarską w Belgii jest FRBSB, która zarządza amatorskimi i zawodowymi rozgrywkami, natomiast I ligą koszykówki zajmuje się BLB, która ma na celu promowanie tej dyscypliny i reprezentowanie najlepszych klubów na poziomie krajowym. Rozgrywki I ligi koszykówki są podzielone na 2 etapy: w pierwszym wszystkie zespoły biorą udział, a w drugim najlepsze zespoły występują w tzw. play-off, aby walczyć o tytuł najlepszej drużyny w kraju. Regulacje światowej federacji koszykówki FIBA ustalające kwestię międzynarodowych transferów muszą być stosowane przez wszystkie krajowe federacje. Według tych reguł zagraniczny zawodnik to taki zawodnik, który nie posiada obywatelstwa kraju federacji, która wydaje licencję na grę. Licencja jest koniecznym upoważnieniem wydawanym przez federację, aby zawodnik zagraniczny mógł grać. Reguły FIBA stanowią, że klubom nie wolno, po przekroczeniu pewnego terminu, powiększać swoją kadrę o graczy, którzy już grali w tym sezonie w innym kraju strefy europejskiej. 28 lutego jest tym terminem. Jednakże po przekroczeniu tego terminu jest możliwe pozyskiwanie koszykarzy ze stref pozaeuropejskich. Aby zatrudnić gracza z innego kraju, federacja, która pragnie mu wydać licencje, musi otrzymać z innego kraju list zwalniający z tej federacji. Gracze, którzy nie posiadają licencji nie mogą występować w żadnych spotkaniach. Według reguł FRBSB transfery między klubami belgijskimi mogły odbywać się w okresach: w 1995 r. od 15 kwietnia do 15 maja i w 1996 r. od 1 do 31 maja roku poprzedzającego sezon. Jednocześnie federacja belgijska postanowiła, że obcy bądź zawodowy koszykarz, który dołączy do klubu po 31 marca nie może występować w meczach oficjalnych. Wszyscy zawodnicy muszą spełniać powyższe warunki, także ci z państw członkowskich Unii Europejskiej.

Okres po orzeczeniu w sprawie Bosmana 6

admin — Tue, 12 Jan 2010 12:56:09 +0000

Trybunał, odpowiadając na argumenty Europejskiej Federacji Judo, że judo jest sportem amatorskim i jako takie jest wyłączone spod kompetencji Wspólnoty, uznał, że judoczka otrzymywała pewne gratyfikacje od kilku podmiotów za swoje występy, więc nie może być uznana za amatora. Nie ma tutaj również stosunku typowo wewnętrznego, gdyż zawodniczka przecież występuje na terenie innych państw członkowskich. Tylko federacje sportowe mogą ustalać reguły zasady kwalifikacji do zawodów w poszczególnych dyscyplinach, ale nie może to być uzależnione od sytuacji osobistej zawodnika. Chociaż system selekcji do zawodów może kwalifikować bardziej nadającego się sportowca, nie zmienia to faktu, że narusza to zasadę swobodnego przepływu usług z art. 49 (59) TWE, gdyż abstrahuje od indywidualnych rezultatów. Jednak ETS w końcu odpowiedział, że reguły federacji wymagające od profesjonalnych i półprofesjonalnych zawodników albo aspirujących do tego miana bycie wytypowanym przez narodową federację i nakładanie krajowych limitów do występowania w międzynarodowych zawodach, których przedmiotem nie są spotkania między narodowymi drużynami nie ustanawiają, tak daleko jak to wynika z ustalonych reguł danej dyscypliny sportu, przeszkód w swobodzie przepływu usług.

Okres po orzeczeniu w sprawie Bosmana 5

admin — Tue, 12 Jan 2010 12:54:40 +0000

Christelle Deliege osiągała doskonała wyniki w kategorii poniżej 52 kg w Belgii, będąc kilka razy mistrzynią tego kraju oraz nawet mistrzynią Europy. Zarzucano jej, że uprawia sport zawodowo, a według federacji, w Belgii i praktycznie w całej Europie sport jest uprawiany jedynie amatorsko. Zawodniczce utrudniono występy na międzynarodowych zawodach, nie była uwzględniana w składzie na mistrzostwa Europy i świata oraz turnieje A, a także nie wzięto jej do grupy przygotowującej się do igrzysk w Atlancie. Federacja argumentowała, że ma ona różne opinie u trenerów, brakuje jej dyscypliny oraz że jest słabsza od innych zawodniczek w kraju, a do związku należy typowanie składu na międzynarodowe zawody. Miarka się przebrała przed paryskim turniejem klasy A w lutym 1996 r., gdyż Deliege nie została wytypowana, a zabrano gorsze, według jej opinii zawodniczki. Tym samym złożyła skargę do sądu krajowego. Sąd skierował pytanie prejudycjalne do ETS, czy reguły wymagające od profesjonalnych i półprofesjonalnych zawodników albo aspirujących do tego miana, bycie wytypowanym przez narodową federację i nakładanie krajowych limitów do występowania w międzynarodowych zawodach, których przedmiotem nie są spotkania między narodowymi drużynami, są sprzeczne z art. 49-55 (byłe art. 59-66) i 81-82 (85-86) TWE.

Okres po orzeczeniu w sprawie Bosmana 4

admin — Tue, 12 Jan 2010 12:53:57 +0000

Zasadą jest, że swoboda przepływu pracowników nie jest stosowana w sytuacjach jednoznacznie wewnętrznych. Zasada ta została potwierdzona w decyzji Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji w sprawie Castiella i Ferragut przeciwko Francuskiej Federacji Koszykówki. Sprawa dotyczyła skargi złożonej przez dwie koszykarki hiszpańskie, Reyes Castiella i Marinę Ferragut. Podpisały one umowę o pracę z francuskim klubem BAC Mirande Gers na sezon sportowy 1997-1998. Wkrótce syndyk ogłosił upadłość klubu i koszykarki zostały zaangażowane przez dwa inne kluby. Kluby te, po ogłoszeniu zaprzestania działalności BAC Mirande Gers, zwróciły się do Francuskiej Federacji Koszykówki o wystawienie dokumentów dotyczących przeniesienia. Władze federacji zakazały koszykarkom uczestnictwa w rozgrywkach w nowych klubach na podstawie regulaminu mistrzostw Francji, który precyzuje, że gracz może reprezentować w sezonie jedynie jedno zrzeszenie sportowe. Umowa z koszykarkami nie została w związku z tym zawarta. Odwołując się od decyzji Federacji koszykarki, po przejściu kolejnych etapów instancji odwoławczych, złożyły skargę o pogwałcenie zasady swobodnego przepływu pracowników do Komisji Europejskiej. Skarga ta jednak została uznana za bezzasadną i oddalona.1

Okres po orzeczeniu w sprawie Bosmana 3

admin — Tue, 12 Jan 2010 12:53:11 +0000

UEFA 20 lutego 1996 r. opublikowała oświadczenie stwierdzające, że „narodowościowa zasada 3+2” nie jest już stosowana. W Traktacie Amsterdamskim z 1997 r. w Deklaracji nr 29 zapisano, że orzecznictwo ETS jest szanowane, podkreślono społeczne znaczenie sportu i wezwano instytucje unijne do większego przyjrzenia się sportowi amatorskiemu. Ta deklaracja jest zgodna z orzecznictwem Trybunału tak dalece, w jaki postrzega on sport jako działalność ekonomiczną.

Okres po orzeczeniu w sprawie Bosmana 2

admin — Tue, 12 Jan 2010 11:58:44 +0000

Ważnym skutkiem tego orzeczenia jest to, że Trybunał przyznał, że piłka nożna w szczególności, a sport w ogóle, posiada specyficzny charakter, który odróżnia się od innych komercyjnych dziedzin życia. ETS wyraził stanowisko, że tylko do ekonomicznego aspektu sportu jest stosowane prawo wspólnotowe, a specyficzny aspekt działalności sportowej powinno się wziąć pod uwagę przy stosowaniu prawa.

Okres po orzeczeniu w sprawie Bosmana 1

admin — Tue, 12 Jan 2010 11:56:04 +0000

W orzeczeniu w sprawie Bosmana Trybunał wreszcie nie pozostawił wątpliwości, że sportowiec profesjonalny jest pracownikiem w rozumieniu Traktatu, więc ze swobody przemieszczania się korzystają podmioty uprawiające sport, którzy są obywatelami państw członkowskich oraz pozostałych trzech państw Europejskiego Obszaru Gospodarczego, tj. Norwegii, Islandii oraz Liechtensteinu. 1 Wraz z tym orzeczeniem kwestia swobodnego przepływu zawodowych sportowców w obrębie UE i państw – stron umowy Europejskiego Obszaru Gospodarczego (zwanym dalej EOG) została definitywnie uregulowana.